هنریک ایبسن (Henrik Johan Ibsen) (زادهٔ ۱۸۲۸- درگذشتهٔ ۱۹۰۶) نمایش‌نامه‌نویس و شاعر نروژی به‌عنوان «پدر نمایشنامه‌نویسی مدرن» شناخته می‌شود. اهمیت او در ادبیات و تاریخ، بیش از تأثیرات تکنیک‌های تحول‌برانگیز او در هنر نمایش به چشم می آید.

ایبسن نوآروی‌هایی را به جهان تئاتر، به‌شکل خاص، و دنیای ادبیات به‌شکل کلی، ارائه کرد.که همچنان در قیاس با زمانۀ خود شگفت‌انگیز به نظر می‌رسند. او اولین کسی بود که زندگی انسان‌های عادی را به نمایشنامه‌ها وارد کرد، و جرأت کرد که ناملایمات اجتماعی را به چالش بکشد. چراکه خودش به‌شکلی بی‌واسطه رنجِ عمیق ناشی از این ناملایمات را تجربه کرده بود. کاوش‌های ایبسن در مفهوم «ذهن ناخودآگاه»، تا زمان شناخته‌شدن تئوری‌های «زیگموند فروید» در دهه‌ها بعد، بی‌همتا و بی‌رقیب بود.

 

  • کتاب‌ منتشرشده از هنریک ایبسن در نشر لِگا:
    • کمدی عشق [ترجمۀ سیروس شاملو]

ایبسن نوآروی‌هایی را به جهان تئاتر، به‌شکل خاص، و دنیای ادبیات به‌شکل کلی، ارائه کرد که همچنان در قیاس با زمانۀ خود شگفت‌انگیز به نظر می‌رسند. او اولین کسی بود که زندگی انسان‌های عادی را به نمایشنامه‌ها وارد کرد، و جرأت کرد که ناملایمات اجتماعی را به چالش بکشد، چراکه خودش به‌شکلی بی‌واسطه رنجِ عمیق ناشی از این ناملایمات را تجربه کرده بود. کاوش‌های ایبسن در مفهوم «ذهن ناخودآگاه»، تا زمان شناخته‌شدن تئوری‌های «زیگموند فروید» در دهه‌ها بعد، بی‌همتا و بی‌رقیب بود.

هنریک-ایبسن